تبلیغات
کتاب باز - گذران روز

گذران روز

شنبه 29 مهر 1391 07:02 ب.ظ

نویسنده : علی نیلی
ارسال شده در: بازنشر ،

نگاهی به مجموعه داستان گذران روز از نویسندگان آلمانی

آن سوی دیوار برلین*

دیوار برلین که ساخته می شد، کمتر کسی گمان می برد که روزی برچیده شود. جهان در شوک جنگ جهانی دوم و در خوف جنگ سرد، راهی جز ساخت دیوار نیافت. اما تاریخ می گوید هیچ ملتی را نمی توان دو پاره کرد. صدای فرو ریختن دیوار برلین، نعره مرگ کمونیست ها بود و آغاز دنیای جدید. دنیایی که به فراخور مختصات جدید، ادبیات جدیدی هم می طلبید.

شاید زود باشد که سال های آغازین دهه 90 میلادی را سال های تولد سبک جدیدی در ادبیات بدانیم، اما نشانه های ظهور نسل جدید با باورهای نوین و اعتقادات بازساخته شده، هویداست.

«گذران روز»، مجموعه پانزده داستان از 4 نویسنده آلمانی است. محمود حسینی زاد، مترجم کتاب در مقدمه خود می نویسد: «ادبیات آلمانی زبان هم در ایران شناخته شده و هم ناشناخته است. شناخته شده است چون گوته را می شناسیم و شیلر، هسه، مان و کافکا را، برشت و بول را و کراس را و چند تن دیگر را. شناخته شده نیست، چون از نسل قدیم هم خیلی ها را نمی شناسیم. چون همان تعداد هم به ترجمه نه چندان فراخوری معرفی شده اند و چون نویسندگان سال های اخیر را که اصلاً نخوانده ایم... این کتاب و این مطالب کوتاه نگاهی است به این نسل تازه نفس تأثیرگذار و نگاهی است بر منتخبی از سردمداران ادبیات جوان آلمان که با وجود رقابت سخت برای حضور در فهرست کتاب های پرفروش و در قفسه کتاب فروشی ها، مقامی پایدار برای خود حفظ کرده اند... موضوع هایی که این گروه دست مایه کارهای خود قرار می دهند، در ادبیات آلمان و آلمانی زبان تا حدی بی سابقه است: عشق و فردمحوری و حول و حوش آن، دلتنگی، بیگانه بودن در جمع، ناتوانی در برقراری ارتباط، سرخوردگی، برخورد آلمان دو پاره و آلمان متحد، دیوار برلین و موضوع هایی در این حال و هوا... زبانی که این نویسندگان جوان برای بیان موضوع ها انتخاب می کنند، زبانی است، به روز، آرام، اندوهگین، گاه شوخ، موجز و بدون شرح و بسط های ملال  آور، بدون عملیات محیرالعقول گرامری و کلام، و کلاً با ضرب آهنگی گرداب گونه. زبان برخی از آنها در نوع خود زبان تازه ای است در ادبیات ریشه دار آلمان... این نویسندگان از زبانی استفاده می کنند بی  ادا و اصول. زبانی که پیچ و خم ندارد، بازی افراطی با واژه و جمله نیست. زبانی نیست که بخواهد دهان کسی را ببندد. زبانی است صریح و ساده که کاربرد منطقی آن، کاربرد مناسب آن با حال و هوای داستان ها، خواننده را جذب می کند و غرق.»

«خانه ییلاقی، بعداً»، «سونیا» و «پایان چیزی» سه داستان از بودیت هرمان است. نویسنده، 36 ساله و برلینی است. منتقدان، را صدایی تازه در آلمان می خوانند و تا کنون چند جایزه ادبی را از آن خود کرده است.

گذران روز، (کوتاه ترین داستان مجموعه)، برف، مهمان خانه، کنار جاده، آناتولی و ایرنیا، آنتونیا و دخترهایش شمایل نام تمام داستان هایی است که توسط اینگو شولتسم نوشته شده. وی خود را چنین معرفی می کند: «ادبیات برای من یعنی دیدن دنیا در قطره های آب. من یک آفتاب پرستم و از داشتن سبکی واحد دوری می کنم.»

مجله نیویورکر در سال 1997 سه داستان از وی را منتشر کرد و در سال 98 او را به عنوان یکی از پنج نویسنده مهم جوان اروپایی معرفی کرد. «زیبیله برگ» با داستان های آرمش، پشت سرش و فکر و خیال، به خوانندگان ایرانی معرفی شده است. «برگ» در سال 1962 در وایمار متولد شده و کارهای مختلفی را تجربه کرده است. از جمله کتاب فروشی، عروسک گردانی و ... می گوید: «همیشه می خواستم نویسنده باشم. در هفت سالگی می نوشتم.»

کیک تخم مرغی، در قطار و دوست خانوادگی از داستان های «یولیا فرانک» برای این مجموعه انتخاب شده است. زندگی در برلین شرقی و خاطرات 8 سالگی اش از اردوگاه های آلمان نازی وی را به شدت تحت تأثیر قرار داده. از وی غیر از داستان های کوتاه، چند رمان نیز انتشار یافته است.

مجموعه «گذران روز» فرصت مناسبی برای آشنایی بیشتر با ادبیات آلمان است و گر چه هیچ کدام از نویسندگان را نمی توان به طور کامل شناخت اما فضای حاکم بر آثار آنان تا حدودی روشن می شود.

مجموعه داستان «گذران روز» توسط نشر ماهی در تیراژ 1500 نسخه و در سال 84 منتشر شده است. محمود حسینی زاد، مترجم کتاب نوشته است: «استاد محمود دولت آبادی هم مشوق بود در پرداختن به ادبیات جدید آلمانی زبان، و هم راهنما در نگارش شسته رفته تر. اگر تشکر مرا بپذیرد، که منت گذاشته.»

 *عصر اقتصاد، چهارشنبه 17 مهر 84




دیدگاه ها : شما گفتید
آخرین ویرایش: یکشنبه 30 مهر 1391 12:14 ق.ظ